امروز مردم شيوه زندگى على ( ع ) و ادارهء امور و اجراى قوانين الهى را در حكومت او با ديگران كاملًا متفاوت مىبينند ، توسعه عدالت در جامعه ، دفاع از مظلوم ، برخورد با ظالم و ستمگر از ويژگيهاى بارز حكومت على ( ع ) است . بسيارى از انسان‌هاى سودجو و منفعت‌طلب به آن چيزى كه مىخواستند و پيشتر به آن رسيده بودند ، امروز در زير پرچم مقدس « لا إله اّلا اللَّه » كه بطور رسمى بدست پر توان امام ( ع ) برافراشته است ، خود را از اين منافع محروم مىبينند اگر دستى توانا در بركشيدن شمشير در ميدان نبرد و رو در روى او ندارند در داخل به دروغ‌پراكنى و نفاق برعليه او مىپردازند ، و هر بار چيزى را دست‌آويز خود قرار داده و آن را بهانه‌اى در مخالفت و دشمنى با امام ( ع ) قرار مىدهند . كشته شدن عثمان ، جنگ با عايشه همسر پيامبر ( ص ) ، پذيرش داورى از سوى حكمين و خواسته‌هاى نابجاى ديگر و اين بار حكومت‌طلبى و به رياست رسيدن را به على ( ع ) نسبت مىدهند . خدايا على كجا و اين نسبتهاى ناروا كجا ! كسى كه به حكومت هيچ ارزشى نمىدهد و پذيرش آن را يك وظيفه الهى در تحقق حقّ و از بين بردن بدعتها و زنده نمودن سنتهاى پيامبر ( ص ) مىداند . كسى كه بهترين دوران عمر خود را در سخت‌ترين شرايط ، جان بر كف در راه دفاع از اسلام و حمايت از رسول اكرم ( ص ) صرف كرده است ، آيا سزاوار شأن اوست كه در اواخر عمر درپى رياست و حكومت باشد ! هرگز ! هرگز ! . . . امام ( ع ) در برابر افكار فريب خورده و انسان‌هاى سست اراده كه از حق گريزانند ، دلايلى را براى پذيرش حكومت بيان مىدارد و از حقايق بازگو مىكند ، برترى و فضيلت خويش را براى آنها آشكار مىسازد و مىفرمايد : « . . . أللَّهُمَّ إِنّىِ أَوّلُ مَنْ أَنَابَ ، وَ سَمِعَ وَ أَجَابَ ، لَمْ يَسْبِقْنِى إِلَّا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَآلِهِ وَ سَلَّم بِالصَّلَاةِ » « 1 » ؛ خدايا من نخستين كسم كه روى به سوى تو آورد و حق را شنيد و اجابت كرد ، به جز رسول خدا ( ص ) كسى در نماز از من پيشى نگرفت .

--> ( 1 ) . نهج‌البلاغه ، خطبه 131 .